Politik för Platt

Politik för Plattdüütsch maakt vör allen de Bundesraat för Nedderdüütsch. He sett sik in för de Platt-Snackers – bi de Bundeslänner, bi’n Bund un bi de tostännigen europäischen Steden. Överall passt de Bundesraat dorför op, dat de Regionalspraak Plattdüütsch to ehr Recht kummt. In den Bundesraat sitt 18 Lüüd: jümmer twee ut de acht Länner, de de Sprakencharta ünnerschreven hebbt, also ut Brannenborg, Bremen, Hamborg, Meckelnborg-Vörpommern, Neddersassen, Nordrhein-Westfalen, Sassen-Anholt un Schleswig-Holstein. Un denn schickt ok de Plautdietschen twee Delegeerte.

Dat de Platt-Snackers Spraken-Politik maakt, is teemlich nee. As de Europäische Charta vun de Regionaal- oder Minnerheitenspraken in't Johr 1999 in Düütschland Gesetz worrn is, müssen sik ok de Platt-Snackers en Plattform geven, dat se bi dat Ümsetten vun de Charta överhaupt en Woort mitsnacken köönt. De Bundesraat för Nedderdüütsch hett sik 2002 över de Verbänden grünnt, de in den "Bund Heimat und Umwelt in Deutschland" (BHU) binnen sünd. Siet düsse Tiet föhrt dat INS de Geschäften för den Bundesraat.

Wat de Bundesraat anfaten deit, hett egentlich jümmers mit de Eurpoäisch Sprakencharta to doon. Düsse Verdrag is internatschonaal Rechtsgoot. He schall dorför sorgen, dat dat mit dat Plattdüütsche nich wieder bargdaal geiht. De Bundeslänner hebbt seggt: Ja, se wüllt wat in Gang bringen bi Bildung, Verwaltung, Justiz, Medien, Kultur, Wirtschaft un Tohoopleven un Verkehr över de Grenzen weg. De Bundesraat kickt sik nipp un nau an, wat de Länner maakt. Un he reegt sülvst an: Hier mööt ji mehr doon, dor köönt ji mehr maken. De Bundesraat will, dat vele Minschen över Platt in uns Gesellschaft snackt. Dorför gifft he Thesen un Argumenten rut, de sien Richt wiest, he gifft siene Ideen wieder op Veranstaltungen un druckt dat af in Broschüren.

In de 1990er Johren harr dat INS dat in mit in Gang bröcht, dat Platt as Regionalspraak anerkennt worrn is. As sik 2002 de Bundesraat grünnt hett, hett sik dat INS ut de direkte Sprakenpolitik wedder ruutnahmen.

En Spraak, de in Europa överleven schall, bruukt Stütt in de Sprakenpolitik. Wo kene School un kene staatliche Verwaltung de Spraak sülvstverständlich bruukt, is dat üm so wichtiger.
Dat Plattdüütsche is in de Kniep. Dat lett, as kunnen de Spreker ut egen Kraft de Spraak nich an't Leven hollen. Anner mööt mithelpen, Börgers un ok de Staat, vör allen mit sien Kultus- un Bildungspolitik. Platt-Lehren mütt eenfacher warrn, un ok, dat de Minschen de Spraak in Woort un Schrift bruukt. Man Platt mütt ok fit maakt warrn för allens dat, wat in uns Leven vundaag begäng is. De Regionaalspraak dröff nich op en olen Stand stahnblieven, nee, se mütt sik wiederentwickeln. (RG)