Höhnermist

Brodersby schull in’t Kino kamen.
De Börgermeester reep all Inwahners op, seehrs* Hüüs un Goorns fein ruttoputzen. Dat maken se ok. Vör de Hüüs weihen bunte Fahnen mit en Esel op, dat Wappendeert vun Brodersby. De Köh kregen en rode Sleuf üm den Steert, all Hunnen un Katten harrn gele un gröne Rüschen üm den Hals.
För't Begröten harr de Börgermeester sülvst sien besten swatten Antog mit de Mottenlöcker antrocken. De Löcker kleev he mit gröne Steerns af, so seeg man de nich mehr. En rode Fleeg, groot as en Propeller, quetsch sien Upkinn meist in.
En kakelgröne Zylinder prank op sien dicken Kopp. Un nu harr he en Idee!
He wull de Filmlüüd mit en Steppdanz överraschen, de Steppschoh ut sien Jungstiet passen noch wunnerbor.
De Filmlüüd kemen mit groot Bott anreist, mit Kökenwagen, Kledaaschwagen, Lichtwagen, Requisitenwagen un Wahnwagen, allens wat se bruken, harrn se mit. Fein rutputzt begrööt de Börgermeester jüm mit sien Steppdanz un all Dörpslüüd sungen dorto dat Leed vun den Herrn Pastor un sien Koh.
Dat maak Indruck op de Filmlüüd: So wat harrn se noch nich sehn.
Se quarteren sik in den Dörpskroog in, un maken foorts vun all Ecken un Kanten Opnahmen. De Regisseur mit sien Megaphon renn hen un her, keek nich, wo he henpedd un mit eenmal full he trüchwarts in den Dörpsdiek merrnmang dat Aantengröön. As he wedder opdüker, harr he en Hoot ut Aantengröön op den Kopp. He schreeg um Hölp, fuchel wild mit de Arms, bit de Füerwehr keem un em ruttruck. He söök sien Hoor, aver dat schwumm merrn op den Diek mang all dat Aantengröön. He dreih sik nich mehr üm, verswunn foorts in sien Wahnwagen un wies sik nich mehr. De Filmdreih güng ahn em wieder.
De Dörpslüüd weern schierweg nestwild, all wullen in’t Kino kamen, blots Unkel Willy nich, de  kehr sik an nix.
He schoov mit sien Schuuvkoor vull Höhnermist üm de Huuseck vun sien lütte Kaat na sien Goorn hen. He harr de Roh weg.
„Stehenbleiben“, bölk dor de Kameramann achter em ran.
Unkel Willy bleev stahn, schoov sien Mütz in den Nack un keek den Minsch an, as wenn he nich ganz klook weer; denn truck he sien Mütz wedder torecht un güng wieder na sien Goorn. Den Filmkeerl leet he eenfach stahn.
Een Week duer de ganze Spijöök, denn harrn de Brodersbyers seehr Dörp wedder för sik. Na en half Johr kregen se all en Inladung to de Uropföhrung na Sleswig in’t Kino. Dor seten se nu in seehr best Schapptüüch in de Kinosesseln mit Popkorn un Cola.
Se töven op dat, wat dor kamen schull.
Unkel Willy weer nich mit, he bleev lever tohuus.
Na vele Reklamebiller keem endlich de Titel vun den Film in’t Bild: „Moord in Angeln“! De Film leep un leep.
De ganze Kraam interesseer de Brodersbyers keen beten, se wullen sik un seehr Dörp sehn, anners nix. Aver Brodersby keem nich in Sicht. De Gesichter worrn länger un länger.
Mit eenmal keem dat Dörpsschild „Brodersby" op de Leinwand un Unkel Willy mit sien Schuuvkoor vull Höhnermist.
Dat weer allens, wat vun Brodersby in’t Kino keem.
Dorför harrn se nu en Week lang so en Stahoi maakt.

Unkel Willy weer dat schietegal, dat he as Eenzige vun Brodersby mit sien Höhnermist in de Kinos keem. He freu sik to sien Blomengoorn. 

 

* seehrs is Angeliter Platt un heet jümehr

Heidrun Clausen

Hett as Plegerin för ole Lüüd arbeidt. Dor hett se ok jümmers plattdüütsche Geschichten vörleest - man de meisten weern to lang, un so hett se sülvst anfungen mit dat Schrieven. Meisttiets wat ut de Gegend, en beten humoristisch.
Vun ehr Deernstiet an maalt se, in Aquarell oder Kried.
Wahnt in Satrup in Angeln. Is op en Buernhoff groot worrn, ehr Mann harr en Bäckeree.