Hans-Hinrich Kahrs "Dor geiht nix över Football"

Siet de Weltmeisterschop speelt wi meist jeden Dag Football. Kai, mien Fründ, is Miro, Hannes is Poldi un ik bün Manuel Neuer. Un Sven is meisttiets Schiedsrichter. Jüst even vör de Weltmeisterschop is he mit’t Rad över Kopp gahn. He wull springen mit sien BMX un hett sik sienen Arm braken. Wo he nich spelen dörv mit sienen Gipsarm, is he Schiedsrichter worrn.

Ehrdat wat wi anfangt to spelen, stellt wi uns an de Middellien op un singt dat Footballleed. Den Text kenn ik nipp un nau: „Einigkeit und Recht und Freiheit“. Aver ik sing nich mit, wiel Manuel Neuer nich so goot singen kann. Dorna bestimmt de Schiedsrichter, wokeen in´t Tor stahn mütt. Egentlich müss Neuer ja in’t Tor. Wenn Poldi oder Miro aftellen doot, fischt he dat Ding ut de Eck. Aver mien Opa hett seggt, dat schull ik nich maken, wiel de Torwart jümmer de Schuld kriggt, wenn de Mannschaft verleren deit. Ik finn em, Neuer liekers goot.

Wi speelt denn hen un her, een maakt noch den Fernsehkommentator dorto, un denn knallt wi den Ball op’t Tor. Ik kenn jeden Footballer un weet ok all de Resultaten vun de Weltmeisterschop. As Eenzigsten harr mien Broder dat Album mit de Footballbiller komplett. Dor güng all sien Taschengeld bi dörch …un Opa sien Rente ok …sä he… Ik heff de dubbelten Biller kregen. As de Sommer üm weer, sünd wi na School henkamen. Ik heff en poor Schienbeenschützer in mien Schooltüüt hatt.

De annern Jungs in mien Klass speelt ok Football, aver nich jeden Dag. De Deerns ok. Op’n Schoolhoff is Football för de eerste Klass verbaden. Uns Lehrerin is mehr för Yoga. Wiel ik den Lotussitz sofoorts kunn, dörven wi eenmal mit de ganze Klass Football spelen.

Dat weer echt blööd, Sven hett mi glieks utwesselt. He speel al wedder den Schiedsrichter. Dorbi is he al lang wedder gesund. Un he meen, de Schiedsrichter dörv ok över dat Utwesseln bestimmen. Un twee Tore hett he nich geven. Dorbi weer dat gor keen Afsiets. Aver nu traineert wi richtig. Seit twee Weken sünd wi de F-Jugend.

Wi hebbt ok al en Fründschopsspeel maakt. Söss to dree verloren. Na, maakt nix. Veel slimmer is, dat se mien Mudder vun’n Platz stellt hebbt. De stünn blangen uns Tor un weer dor jümmer an‘t Schafutern. Ik heff ehr nich wedderkennt. As se in de Halftiet noch jümmer op den Schiri rümottern dä, hett de ehr de rode Kort wiest: En Ordner hett ehr glieks noch veer Weken Platzverwies dorto verpasst.

Villicht gah ik doch mol in‘t Tor. Mit Schirmmütz un Hanschen. As en Katt in de een oder anner Eck smieten un den Ball dor rutholen, dor heff ik Lust to. Vör de Stürmers bün ik keen beten bang. De schüllt ruhig kamen. Un wenn de Schiedsrichter mi nich vörher utwesseln deit, denn sing ik ok dat Footballleed mit. Richtig luut.