Gunda Gey "Jümmer ik"

Worüm hebbt se blots mi wedder utsöcht? Dor freust di op en kommodigen Sünndag ... un denn dat! Mi geiht dat hüüt so oder so nich goot, güng güstern sachts doch beten wat to rund. Spaaß hett dat ja maakt. Aver liekers ... annere sünd doch ok noch dor. Jüst hüüt. Dat is doch en ganz anner Snack as güstern mit de Lütten.

Vun all Sieden sünd se op mi togang. Dor – zack, al wedder pedd se mi. Un jümmer de mit de gröttsten Fööt. Hee ... man nich so dull, verdammich. Oh nee, dor suus ik al över den ganzen Platz. De Lüüd sünd an Winken un Juuchen. Dat gefallt mi. Nee, Stop. Dat is Schimpen! Se schimpt un ballert mit de Fuust dörch de Luft, as wüllt se Flegen doothaun. Mannomann! Freun doot se sik blots, wenn ik pedd warr. Un ik warr egalweg pedd. Üm mi rüm nix as Been un Fööt. Un all sünd se achter mi ran. Dat snüfft un jappt vun all Sieden. Un de Tokiekers maakt en Spektakel! Wenn dor man blots ornlich Fööt op mi to Knast sünd, denn sünd de Lüüd reinweg narrsch. Mutt ik mi dat eegentlich gefallen laten? Dor mutt doch mal jichenseen för mien Recht instahn. Rrrummms ... wedder krieg ik een an’n Latz. Oha, nu blots nich noch mit vull Karacho an de Holtlatt. Doch ... aua aua ... Nu langt mi dat aver! Ik hüpp en beten to Siet un sett mi nu merrn mang de Tokiekers. Ja, hier is dat schöön. Hee, laat dat! Dor kriegt se mi al wedder to faat un schubst mi op dat Gröne. Mang all de groten Fööt. Ik will hier nich sien, ik will ok nich mitspelen! Dat is nix för mi.

Nu schall ik op den Kringel liggen, de dor in’t Gras maalt is. Hihi, dat kettelt ... kann mi beten wat to Siet dreihen. Oha, dor kaamt aver glieks wedder Fööt op mi to! Doch kiek an, twee Hannen faat mi üm un leggt mi ganz leeftallig torecht. Ahhh, dat deit goot. As so en Massage. Wunnerbor! So heff ik dat geern. Dank ok!

Zack!!!! Ohhhh, ik fleeg al wedder. Mann in de Tünn, dor sitt aver Kawumm achter! Ehr ik mark, wat nu los is, lann ik mang twee starke Hannen un de drückt mi so dull ... herrjeh, de quetscht mi meist twei! De mehrsten Lüüd freut sik. Ik ok. Wat en schöön Geföhl, wenn di een so in de Arms nimmt. Huiii, suust dat in Richt Heven ... Hee laat mi doch nich so gluupsch los! Dor lann ik al op den Foot vun den, wo ik jüst noch dacht heff, he is mien Fründ.

Un ik seh se all flitzen as de Haas över dat Salatbett, wenn de Kööksch op den Weg is.Bün neeschierig, wo se all henloopt. Kiek an, nu dreiht se sik üm. De töövt op mi! Denn geiht allens ganz fix: den een baller ik an de Bost, ik fall dal, nu wedder de Foot, bautz, aua, wedder flegen, oh ik mag nich mehr! Miteens blots noch Strippen üm mi rüm. Se hebbt mi fungen. Hier kaam ik nich mehr rut un ... ho.. en gewaltig Tornado ut dusende Halslöcker suust över mi weg. Dat brüllt, gröölt, klatscht in de Hannen un ründüm is Danz un Singen. De Arms, de to all de Fööt tohöört, faat sik üm, haakt sik ünner, strakelt över Köpp, haut sik op de Schullern un sünd in de Luft an’t Fucheln. Ik warr op den Arm nahmen, drückt un strakelt, un de een oder anner gifft mi sogor en Söten. Mien Macker höllt mi pielliek na baven un all sünd se an’t Singen un Lachen. Nee, nich all ... aver egal.

Dat is so en Ogenblick, dor much ik gor nix anners sien as en Football.