Günter A. Reinhardt "Footballverrückt"

Düt Beleevnis liggt nu al Johren trüch, aver ik mutt dor jümmers an denken, wenn mal wedder en Football-EM oder -WM ansteiht.

Ik seet domals in de Bahn vun Hamborg na Kiel, Grootruumwagen. Dwars vun mi seten veer junge Lüüd an den Disch, de, as ik al ruthöört harr, vun de Arbeit op den Weg na Huus weern. Duer ja nich lang, un se harrn dat Thema Football tofaten, denn wi weern ja merrn in de EM.

Eerst wurr över de Spele an’t verleden Wekenenn diskuteert, denn, woans dat woll an’n Avend gegen Österriek utgeiht.
Ja, meen de een, he weer hüüt Avend in’t Ernst-Happel-Stadion.
De annern keken em fraagwies an.
He nickköpp, smuuster un verkloor jüm dat. En Fründ vun em, en Junggesell, harr en schöne 120 qm Wahnung, de he för de EM-Tiet meist komplett utrüümt hett. De Parkettbodden in de Stuuv weer mit Rullrasen utleggt. Nee, keen Kunstrasen. Echten Rullrasen, vun en Goorner utleggt! De Wänn weern dichtbackt mit Posters un Plakaten vun Europa- un Weltmeisterschapen. En groot Leinwand mit Beamer un Stöhl weern noch dat eenzige Möbelmang. Bi den Ingang to de Stuuv stunn jümmers de Naam vun dat Stadion, wo dat Speel, wat överdragen wurr, stattfunn.
Hüüt Avend weer dat Ernst-Happel-Stadion in Wien an de Reeg.
Un he vertell wieder.
Je na Tiet un Lust kemen jümmers so bummelig 15 bet 20 Lüüd tohoop.
In de Köök stunnen dree grote Köhlschappen vull mit Beer, Cola un Water. Müss man mal na Tante Meier, wurr man wedder överrascht. Dat Poppier rüük na gröön Rasen.
In de Halftietspaus, aver ok noch na dat Speel, geev dat wat to eten. Jümmers jüst dat, wat tominnst to en Mannschaft passen dä, de an den Dag speel.
Bi dat Speel gegen Kroatien geev dat Serbische Bohnensupp un hüüt, so meen he, wörr dat sachts Wiener Würstchen geven.
Allens weer ümsünst, keeneen dorv wat mitbringen, vertell he wieder. Jeedeen kunn eten un drinken so veel as he wull. Blots smöken dorv nüms.
Un na de EM? wull en weten.
Denn kemen de Handwarkers. De Goorner haal den Rasen af, de Maler maak de Wänn wedder trecht un vun en Speditschoon kemen Lüüd, de dat Möbelmang wedder an Oort un Steed stellen deen.
Oje, meen de een, mien Fru wörr mi hoochkantig rutsmieten, wenn ik blots mit de Idee kamen wörr.

Tja, een mutt al footballverrückt sien – un Junggesell. Dat nödige Lüttgeld höört ok noch dorto.