Gitta Franken "Noit mehr"

Hier köönt Se sik dat Leed anhören!

 

Dat weer en Sönndagnamiddag, mien Mann hett mi mitnomen,
eenmaal mit na d’ Footballplatz, dat is hum slecht bekomen.
Gliek vörn bi d’ Ingang an de Kass, daar gung dat al good los.
Mannlü vull hör Pries betahlen, un Froo’ns de Hälfte bloß.
Waarum denn dat hier woll so weer, dat kunn ik neet verstahn.
Ik froog de Mann an d’ Kass heel luud: „Bün ik en halven Person?“
Mien Mann keek mi heel düster an, as meen he, ik weer mall.
He see an mi: “Nu koom blot her, de Lü, de kieken al!“

Noit mehr, noit mehr, geiht mien Mann mit mi na d’ Footballplatz,
daarbi weer dat so `n Pläseer, man mit mi geiht he noit mehr.

Do lepen denn de Spölers in, up Platz, un achteran
mit swarte Hemd un swarte Büx kwemen nochmaals denn dree Mann.
„Dat word heel wiss en harten Saak“, so see ik an mien Mann,
„dree Schiedsrichters för blot een Spill, nu kiek di dat maal an!“
Mien Mann wuur blass, nohm mi bi d’ Sied, see: „Proot doch neet so luud!
Wenn dat up d’ Platz hier irgendeen höört, denn smitt de uns noch ruut!“
In fief Minüten hett he mi so `n Footballspill verklaart.
Ik nickkopp all un keek hum an, man ik verstunn keen Woord.

Noit mehr, noit mehr, geiht mien Mann mit mi na d’ Footballplatz,
daarbi weer dat so `n Pläseer, man mit mi geiht he noit mehr.

De tegen uns, de prootden all wat over Libero,
verkniepen kunn `k mi dat doch neet, un froog mien Mann daarna.
„De Libero, nu segg mi even, wat is dat för en Mann?
De spöölt ja in beid Mannschaften, vertell, wo geiht dat an?“
De Lü tegen uns, de kregen sük van Lachen neet mehr in.
In de Moment, daar full de Ball doch glatt in `t Tor herin.
Ik reep heel luud: „Hurra, een Tor”, un reet mien Arms heel hoog.
Dat Tor, dat weer blot neet för uns. Mien Mann harr nu genoog.

Noit mehr, noit mehr, geiht mien Mann mit mi na d’ Footballplatz,
daarbi weer dat so `n Pläseer, man mit mi geiht he noit mehr.

 

Wi hebbt bi dat Leed de Original-Schrievwies vun Gitta Franken övernahmen.
De Rechten an de Opnahm hett Gitta Franken.