Gerd Spiekermann "Wat hebbt Bohnen mit Uwe Seeler to doon?"

Ik heff ja as Kind jümmers geern Football speelt. Mien groot Vörbild weer Uwe Seeler, denn ik harr ja ok so strohblonne Hoor as Uwe. Wenn ik na den Babier hen müss un de mi fraag: „Na, wo schall ik di de Hoor snieden?“ Denn sä ik: „So as Uwe Seeler.“ De Babier hett denn sien grote Hoormaschien nahmen un mi den Kopp raspelkort afraseert. Blots vörn hett he so en lütt Locke stahn laten. So as bi Uwe Seeler. Un denn bün ik glieks rut op de Straat lopen un heff wedder Football speelt. Uns Tor, dat weer so en grote Stalldöör. Dat rumms jümmers düchtig, wenn de Ball dorgegen knall. Mit mien Uwe-Seeler-Locke harr ik ja Mumm in de Benen as man een un heff so dull as noch nienich op den Ball haut. De knall aver nich gegen de ole Stalldöör, nee, de sprung vun de Muer af un full in Tant Sophie ehren Goorn rin. De Bohnen weern dor jüst ut den Grund schaten, un mien Ball hett en ganze lange Reeg von düsse jungen Bohnen platt maakt. Oh,Tant Sophie klabaster nu mit dat groot Brootmetz ut de Köök rut un hett – „pfft“ – mienen Ball tweistaken. So en Gemeenheit. Siet de Tiet eet ik ja kene Bohnen mehr. Bet vundaag. Un wenn ik dor recht över nadenk, is dor ja blots Uwe Seeler an Schuld. Vör allen siene Locke. Harr ik bi den Babier seggt: „Snied mi de Hoor man so as Ludwig Erhard“, denn weer dat mit de Bohnen doch nie passeert. Denn harr ik vundaag seker ... Zigarren smöökt.