Sporen in'n Snee - Stremel 22

To'n Luustern eenfach op den Knoop klicken

Levke schrook op. Mit asig verdreihten Bregen! Wat weer los? Weer se innickt? Se boog sik wedder vör, maak den Rüch liek. Deep aten se in, üm de Luft denn wedder uttopuusten. De Bläder op ehren Schrievdisch flagen kort hooch. Levke Brodersen, wat is mit dien Kopp los?

Denn dat, wat sik jüst in ehr Binnerst afspeelt harr, weer nu würklich nich de Wohrheit! Wat för en Glück! Düsse verdreihte Film! Wat de Fantasie mit een so allens anstellen dee! Se tosamen mit all de anner Minschen in de Psychiatrie! Wo kunn dat angahn?! „Bekloppte“ wurrn de nöömt! So’n Wöör för Behinnerte dee se normalerwies nich in den Mund nehmen!

Man snaaksch weer dat ja – in de Drööm passt jümmers allens tosamen as in en Puzzle, un wenn dat ok noch so verdwars is! Un dat ehr de egen Booktitel nich infallen wullen! En Alpdroom. De Böker weern en Deel vun ehr. De harr se normalerwies alltiet in’n Kopp. Dat weer, as kunn en Mudder nich mehr op den Naam vun ehr egen Kind kamen! Un denn de Froonslüüd in dat Etablissement! De lustigen Wiever! Dat schullen desülvigen ween, de as Putzkolonn de Klinik rein maakt! Snaaksch!

Se streek sik över’t Kinn. Wurr doch seggt, dat de Minschen in de Drööm jümehren Alldag oparbeiden doot. Tominnst gifft dat Wetenschaftlers, de sik mit so wat befaat. Een kunn in’t Gruveln kamen, wat sik in Levke ehr Binnerst woll för Macken breet maakt harrn. Dor kunn een bang vör warrn! Un dat se drööm, weer heel nich so selten. Vör allen ok, dat se sik naher faken dorop besinnen kunn, wat in de Drööm passeert weer.

Nich lang över nadenken. Se müss mit ehren Krimi wiederkamen! Villicht schull ik mal wedder Kuntakt mit de Kommissarin opnehmen, dach Levke. Egentlich harrn de beiden en goden Draht to’nanner. Se harr so en Idee, wat dor noch achter steken kunn! De Minsch vun de Zeitung, de alltiet so neeschierig weer – harr sik för em egentlich al mal een interesseert?

„Gimmi Gimmi Gimmi A Man After Midnight“, sung Hanna liesen mit, wieldat se op ehr Fingernagels roden Lack oppinsel – root as Bloot, ha! As de Leevde! „A Man After Midnight …“ – wat schöön: Lizzy harr sik anseggt, ehr Fründin, mit de tosamen se de Kommissarutbilden in Sonthofen afslaten harr. Lizzy weer amenn keen Keerl, man en Fründin, mit de se sik op best verstunn. Twee Daag keem se to Besöök. Wat heet Besöök, egentlich blots to slapen – Hanna harr ja keen Urlaub.

Se drepen sik selten noog, un wenn, denn geev dat keen Langewiel mit’nanner – sik en beten trecht maken, wat Smuckes antrecken. Hanna harr vörslaan, an den Diek to fohren, lecker to eten, Seefisch na kloor. Denn villicht jichenswo danzen. Mal kieken, wat op ehr to keem.

Ah, Telefon. Se dreih ABBA liesen. „Hallo? Levke Brodersen! Wat ... uns drapen? Ja, heel geern, man vundaag nich mehr. Morgen? Ja, is goot. Op en Tass Kaffe bi Se? Good, ja. Ik kaam! Bet morgen!"

Kiek an, düsse Levke wull mit ehr snacken, de Krimiautorin – ja, un Süster vun Malte Brodersen, nich to vergeten! Dor weer Hanna gespannt op. Man vunavend stünn eerst wat anners op’t Programm.

Stremel1

Text daalladen un drucken

Stremel 22

 

Manfred Briese

Manfred Briese

Geboren in Nörden (Oostfreesland). Wohnt in Esens (Oostfreesland). Realschoolmester in Pension.
Schrieven:
1. Mithelpen, dat de plattdüüts Mundaard wieder leevt
2. Up Platt utdrücken, wat up Hoogdüüts neet so mooi seggt worden kann, besünners in de Lyrik