Sporen in'n Snee - Stremel 21

To'n Luustern eenfach op den Knoop klicken

Nee, nee, so güng dat nu würklich nich! Levke harr sik den helen Schamott nu al dreemal dörleest, man se kreeg un kreeg dor keen Riem op. Un dorbi harr se doch soveel „Inspiratschoon“ hatt vun all de Kolleginnen un Kollegen vun links un rechts un vun gegenöver, vun de anner Siet vun Statschoon A un B. Wat harrn de nich allens för „gode Ideen“ in ehr Geschicht inbröcht?! – Schrieven as Therapie! Ok noch as Gruppentherapie! Lachhaftig sowat!

Söven Maand seet se nu al in düsse Anstalt, tosamen mit all de anner Bekloppten. – Dat heet: nee, nee, nee! Se weer natürlich keen Bekloppte, se weer ja Autorin! De grote Autorin vun so bekannte Geschichten as ... äh ... also to’n Bispeel ... na ...  weetstwoll ... ähmm, hmmm...

Worüm full ehr nu blots keen eenzigen Titel in? Dat müss an all de bunten Pillen liggen, de se Dag för Dag morgens, middags un avends to sluken kreeg.

Se bläder noch mal dör all de Zedels. En poor gode Ideen weern ja woll dorbi. So as to’n Bispeel ut de Chefdoktersche, Fro Prof. Dr. Martini, de Hauptkommissarin to maken. Un de Statschoonsdokter Janssen as Kommissar in de Bredullje weer ok nich slecht.

Man ut den Helps-Pleger Malte ehr Broder to maken, de kokst un dealt, dat funn se nu heel un deel nich mehr goot, ok wenn he ja würklich jeden Dag „Drogen“ verdelen dee!

Un raseerte Kaninken un bulgarische Dwangsarbeiders as Helpers bi ekelhaftige, illegale Versöken mit Deerten? Vun de denn ok noch opletzt een in en Puff lannt? Äh ... nee, also nich een vun de Kaninken! Een vun de Bulgarinnen! Oder harr se dor wat verkehrt verstahn? Eendoont: De Froonslüüd vun de Klinik-Putzkolonne so to verhackstücken, ok wenn se würklich ut Bulgarien kemen ...

Un denn ok noch düsse quabbelig-dicke ole Willi Wischhusen mit sien rode Suupnees in de Geschicht rintoschrieven, dat weer nu würklich keen gode Idee. Worüm seet de noch hier? Genau! De harr sien Fro ümbröcht. To Wiehnachten. Mit blote Hannen. Se weer nu en Wiehnachtsengel, sä Wischhusen alltiet mit lüchen Ogen, wenn se „Gruppe“ harrn. Gräsig!

Villicht schull se doch lever keen Krimi schrieven? Dat weer ja intwüschen al kort vör Wiehnachten. „Advent, Advent, ein Lichtlein brennt ...“ süsel se vör sik hen, un harr mit mal de Idee! En Wiehnachtsgeschicht schull dat warrn! En Wiehnachtsgeschicht, de to Harten güng.

Levke greep sik en Blatt Poppier, heel nee un unschüllig witt, un en Stift. Denn sinneer se en poor Ogenblicken lang. – Ja, so kunn dat gahn! Levkes Mund vertrock sik to en breet Grienen, dat breder un breder worr. Wenn ehr een so sehn harr, weer em wiss bang worrn. Se fung an to schrieven.

Dor weer eerst mal en dicken, olen Mann mit en witten Boort, en rode Nees un en rode Jack. Dat weer Willi Wischhusen, de Wiehnachts-Wörger vun Wahnsinnsfehn.

Levke smuustergrien un summ en poor Takten vun „Kling Glöckchen klingelingeling ...“, schuckel suutje hen un her un dach dorbi an den slanken Swanenhals vun Fro Prof. Dr. Martini. Denn schreev se wieder.

Willi steeg in sien Sleden, en roden 1975er Opel Manta. De Motor huul op, sien groten starken Hannen grepen na dat Stüer. Dat güng op Wiehnachten to, un dormit weer dat an de Tiet, mal wedder en Wiehnachtsengel to maken. He geev Gas un maak sik op de Söök.

Stremel21

Text daalladen un drucken

Stremel 21

 

Udo Franken

Udo Franken

Ik stamm ut Emden un leev nu in Südbrookmerland. Ik bün Autor up verscheden Rebetten, restaureer oll Musikinstrumenten (to'n Bispill historische Lauten), un maak mit mien Frau Gitta un de Grupp „Dreebladd“ ok Musik. Waarum stiggt en Bargstieger up en Barg? - Umdat he dat kann. Waarum schrifft en oostfreeske Autor up Platt? - Na...?