Sporen in'n Snee - Stremel 2

To'n Luustern eenfach op den Knoop klicken

Kommissarin Hanna Martini güng tosamen mit Johan Janssen stracks op de Steed to, de mit Fladderband vun de Polizei markeert weer un wo all de Minschen stunnen. Se lepen vörbi an de Lüüd bet na de beiden Autos, de in’nanner steken.

Den Fohrer vun den Wagen harrn se al ut sien Fohrtüüch ruthaalt un mit den Krankenwagen in’t Krankenhuus bröcht. Dat anner Auto weer en Britschenwagen.

De Fohrer weer inklemmt. Sien Kopp, vull mit Bloot, leeg op dat Stüer. As dat leet, weer he nich bi Sinnen.

Hanna Martini güng op den Schandarm to, de dicht bi dat Auto stünn. De Mann mark glieks: Vergnöögt weer de Fro vundaag nich … Dorbi wüss he noch nich mal, dat ehr dörch düssen Fall en Reis in de Süden dörch de Lappen gahn weer.

Hanna Martini weer vergrellt. „Leve Kolleeg, so as ik dat sehn kann, is dat en Verkehrsunfall. Wat schall de Moordkommisschoon hier?“

De Mann in Uniform anter: „Dor gifft dat en Barg Saken, de nich so eenfach in’t Bild passen doot. Mag ween un dor stickt noch wat achter.“

„So? Wat denn?“

„Eerstmal de Fohrer. He is so op dat anner Auto losstüert, as wenn he mit mal sien Verstand verloren harr.“

„Hebbt Se sienen Naam un sien Adress?“

„Nee. Poppieren harr he nich bi sik. Ik heff al bi de Deenststeed den Opdrag geven ruttofinnen, wokeen de Wagen tohöört. Man dat is noch nich allens. Hier. Kiekt Se mal. Hier achtern.“

He schoov de Persenning achtern op den Britschenwagen bisiet.

„Allens vull mit Bloot. Wi hebbt dor al en Proov vun nahmen.“

Hanna: „Un wat is dat? As dat lett, sünd dor ok en ganzen Barg Hoor. Man sünd de vun en Minsch oder vun en Deert? De Lüüd, de de Sporen sekert, hebbt dor wiss ok al Proven vun nahmen?“

Se trock sik en Gummihandschen över, nehm en Hoor op un bekeek sik dat vun all Sieden. „Bostig!“, sä se.

„Man dat is noch nich allens, Fro Kommissarin, wi hebbt noch wat in dat Fohrerhuus funnen, dat leeg in den Footruum vun den Bifohrersitz.“

He wink een vun sien Kollegen ran un reep: „Bring mal eben dat Gewehr!“

De keem mit en Flint anlopen. Hanna Martini nehm dat Dings in de Hand.

„Hmmh. Hier steiht wat op. ‚Mannlicher’. He, Johan, du weetst doch wat vun Waffen af. Hest du en Idee, wat dat för en Scheetiesen is? Süht al en beten wat öller ut.“

Johan Janssen, de bet nu an Martini ehr Siet stahn harr, keen Woort seggt, man siene flinken Ogen överall hatt harr, keek dat Gewehr an. „Jawoll, dat is en Modell vun Steyr Mannlicher, en Waffenfabrik in Österriek. Wat ik weet, is, dat de siet 1864 Waffen maakt. Düsse hier is dat Mannlicher Modell 1895, dat hebbt de Suldaten vun Österriek-Ungarn in den Eersten Weltkrieg bruukt. Ik meen, dat Gewehr worr 1925 utmustert, man worr noch bet in de 70er Johren bruukt, toletzt in Afrika.“

Martini un de Mann in Uniform fleuten vör Loff, wat Johan allens wüss.

Middewiel harr de Füerwehr den Mann achter dat Stüer rutsaagt. De Sanis harrn em en Infusion leggt. Nu weern se dorbi, em heel sachten op de Böhr to kriegen. He weer immer noch nich bi Sinnen.

„Den warrt wi an’n Namiddag in’t Krankenhuus besöken“, sä Hanna Martini to Johan Janssen, „mal kieken, wat dorbi rutsuert. En Mann an’t Stüer vun en Britschenwagen, de mit en Auto tosamenstött, ahn dat kloor is, woso. Achtern op den Wagen Bloot vun wokeen oder wat ok immer. Un en ool Gewehr.“

Levke renn un renn. De Straat weer düüster. Se stolper över en dicken Twieg, den de Storm vun en Boom reten harr.

              Stremel2

 

Text daalladen un drucken

Stremel 2

 

Dr. med. Hans-Hermann Briese

Dr. med. Hans-Hermann Briese

Geboorn un leevt in Nörden / Oostfreesland, siet 35 Jahr Lyrik un Prosa meest in Oostfreesk, 10 Boken, 80 Anthologien, Schriftwark in Bladdjes, Magazinen un Klenners, Lidd: Warkkring oostfreeske Schriever(skes), SK Weser-Eems, Düütse Schriftsteller-Verband; Mitherutgever: DIESEL – dat oostfreeske Bladdje, Priesen: u.a. Freudenthal-Pries, Borsla-Pries.