Karpen satt

Dat gifft Traditschoonen, dor bün ik froh, dat se nich wieder bestahn. Dorto hört ok, an Hilligavend ut en grote dampende Schöttel Karpen to eten. Man, as lütte Butscher heff ik Karpen op den Dood nich utstahn kunnt. Nich blots wiel düsse hässlichen Schuppendeerten uns Familien-Badewann besetten deen, so lang as se dat noch kunnen. Man, se smeckten grääsig un rüükten jümmers na Modder. Dorvun afsehn, de Gräten weern so fien, dat een sik licht doran verslucken kunn. Modder dee dat geern. Düvelstüüg. Liekers, mien Broder un ik harrn keen Wahl. „Dat is Familientraditschoon, hier warrt eten, wat op´n Disch kummt“, sää Vadder. Un ik heff dacht bi mi, laat em man snacken, solang kann ik mi noch tosamen rieten. Nich dat dat opletzt mit de Bescherung scheef löppt.
 
Dor liggt dat griese Stück Karpen nu vör mi op‘n Töller un ik kiek hooch. Vadder, Modder, Oma un Opa marachen sik as jedet Johr heel vergnöögt mit de olen Gräten af. Ik gnaul op mien middewiel kolet Karpen Stück rum un sluck dat rünner. Un denn? – Freu ik mi op Oma Christines weltbeste Zitronenpudding.

Dat Rezept kunnen wi je egentlich mal wedder nakaken.

Lotti Wagener (6 Jahre)

Lornz Lorenzen

is Plattdüütsch-Redaktöör bi de NDR1 Welle Nord in Kiel, op de Welt kamen aver is he in Husum.