Mien Wiehnachtsleed:
Hoch, da komm ich her

Dat gifft ja twee Wiehnachtsleder, de mi dat andoon hefft. So un so. Dat een finn ick wunnerbor, dat bringt mi sogor to’n Lachen, dat anner overs kann un will ik nich höörn, wiel ik dat bit vondogen nich verstohn do. Allens füng an an’n Wiehnachtenovend 1964. Wi güngen ja jümmers Wiehnachten mit Oma in de Kark, so ok 1964. Blots dat Johr is us Organist an’n Hilligen Ovend bi’t Sneefegen utgleden un hett sik dor de Hand bi broken. Of he nu wull oder nich: he kunn nich spelen. Un finn du mol an’n Wiehnachtenovend Ersatz, op’n Lannen, 1964. Nix bi to moken. Man us Pastor harr ja een Tonbandgerät: Grundig TK 27 L, Stereo. Dat weer al wat. Un op dit Tonbandgerät hett he nu de Leder opnohmen, de wi an’n Wiehnachtenovend singen schullen. Von Schallplatte op Tonband överspeelt. Wiehnachtsleder mit den Tölzer Knabenchor! Dat Grundig TK 27 L stunn op de Bank in de eerste Reeg un den Pastoorn sien Jung Johannes seet as Tonmeister dorgegen un drück nu op PLAY oder STOP, so as sien Vadder em dat dör Koppnicken bedüden dee. Dat kunn ik genau sehn, denn wi seten ja in de twede Reeg, direkt achter em. Bi’t eerste Leed güng dat ok goot: Was soll das bedeuten, es taget ja schon. Wi süngen tohoop mit den Tölzer Knabenchor. Bi de twede Strophe: Treibt zusammen, treibt zusammen die Schäflein fürbass, dor heff ick Oma froogt: Wer is egentlich disse Bass? Den kenn ik nich. Still, Jung. Wo wohnt de, Oma? Still. Dat hett mi overs kien Roh loten un dorum heff ik mi över de Bank no vörn lehnt un Johannes froogt: Kennst du dissen Bass? Worum schall de all de Schoop hebben? Johannes kunn sik nich mehr inkriegen vör lachen un verpass prompt dat Koppnicken vun sien Vadder, as de Tölzer Jungs al all de Schoop för Bass tosomendreven harrn. Ut den Stereoluutspreker von den Grundig TK 27 L klung nu al dat neeste Leed dör de Kark: Vom Himmel – as Johannes endlich den Stoppknoop finnen dee. De Pastor weer not amused, dat lett sik denken. Un as he nu dat neegste Leed ankünnigen dee, natürlich Vom Himmel hoch, da komm ich her, geev dat dat schöönste Wiehnachtskuddelmuddel, dat us Kark in ehr mehr as 120 johrig Geschicht beleevt hett. Vun’t Tonband setten de Tölzer Knaben nu in bi „Hoch, da komm ich her“, doch de Gemeende harr ja dat Gesangbook vör de Nees un wull partout mit „Vom Himmel“ anfangen. En poor ganz Kloke sprungen overs glieks no vörn un fungen an mit „Ich bring Euch gute neue Mär“, un dit Dörn’anner güng nu vun „der guten Mär“, över „davon ich“ bit to „sahagen will“. Un denn kemen de Tölzer Knaben mit Sahagen will un toletzt ok de Gemeende: Sahagen will, as vun’t Tonband al de twede Stroph keem: „Es ist ein Kindlein“ un dat Dörn’anner wieder güng, sik in Strophe dree langsom trechtsorteern dee un wi an’n Ennen vun dat Leed in Strophe veer „und ewiglich“ – endlich wedder all bi’nanner weern.

So is dat komen, dat ik to Wiehnachten an’n leevsten Vom Himmel hoch singen do un Was soll das bedeuten jümmers noch nich utstohn kann, denn bit vondogen hett mi nüms seggen kunnt, wer disse verdreihte Bass mit all de Schoop is.

Gerd Spiekermann

weer vele Johren de plattdüütsche Stimm vun den NDR in Hamborg. Man kennen doot em de Lüüd överall in’t plattdüütsche Land. He hett en Barg Böker schreven, ut de he geern vertellen deit.