Dor kummp ein Schipp

Et is noch fröh an dissen Sönndagmorgen an´n veierden Advent 1626 in´ne Karken in Straßburg an´n Rhein. Dat is midden in de Tied van´n dartigjöhrgen Krieg. De Pastor un Mester Daniel Sundermann will de Gemeinde kott vör Wiehnachten sien nei Advents- un Wiehnachtslied vörstellen. He vertellt, dat he den Text van dat Lied dichte bi in de Bibliothek van´t Kloster St. Nikolaus funnen heff. Ein Johannes Tauler schall dat schreven hebben, üm 1357. Dor kummp ein Schipp is laden, bit an sien böverst Bord, dregg Gott sien Söhn vull Gnaoden, Gott Vaders ewig Woort.

Dat Schipp, laden bit an sien böverst Bord, dat is Maria, de Mauder weern schall. Dat is dat Wiehnachtsschipp, segg he. Un dat Schipp is all ünnerwegens, bruuks bloß offtöven. Dat is kien Schipp so as de veel annern. Et dregg een düüre Last, man nich Gold, Sülver, Krüüden, of düüre Stoffe. Nee, et bring Gotts Söhn to de Welt. Gott sülvest will in de Menskenwelt, in jedeen Mensken indüükern.

Gott kummp nich mit ´n groot Spektokel. Sacht, as een Schipp, wat bedächtig mit den Strom, den Rhein, hendolsägelt, so kummp Gott in de Welt, vertellt dat Lied.

De Lüüe lusterden den Daniel Sundermann bi siene Prädigt andächtig to. Dö good, wat he dor seggen dö. De Tieden wörn leip un düüster. De dartigjöhrige Krieg. Överall bloß Not un Dood. Dor kunn man woll Hopen un Lecht bruuken. Se wörn nich van Gott verlaten, dat spörden se dor in de Karken, uk wenn dat up Stäe nich so utseihn dö.

Dor kummt een Schipp – jo, dor kaamt een Büld Schippen disse Tieden över ´t Water, bi Nacht un Düüster. Se kaamt dor her, wor Bangde, Not, Krieg un Elend is. Se seiht intomööt een Leven in Fräden. Man dor sünd aaltied uk Lüüd, de willt de Schippen nich an Land kaamen laten. Willt, dat se blievt, wor se herkaamt.

Dat „Wiehnachtsschipp“ vör över 2000 Johr – dat sehgen uk nich aal fraidig intomööt. De Böskup van de Wiehnacht is nich in gollen Popeer inwickelt, uk nich up Goosefeern beddet. Et ligg in een Krübben in´n Stall, in Hai un Stroh. De Welt mott sik aaltied wedder nei fragen, of et dat Wiehnachtsschipp vör Anker gahn laten will.

 

Heinrich Siefer

He arbeidt bi de Kathoolsche Akademie Stapelfeld, sitt för Neddersassen in den Bunnsraat för Nedderdüütsch, hett veel bi „Platt in de Pleeg“ in Gang bröcht, un denn schrifft he ok noch Geschichten un Gedichten.