In en verboden Land

Keen Minsch dörv wat vun uns weten. Blot dat nich! Anner Jahr maken wi wall Abitur, wenn 't slumpt. Man good, Sörgen maken wi uns daar nich um. Nee, in de 12. Klass van 't Gymnasium löppt 't all so mit.
Mehr of minner.
To vööl arbeiden is nich na uns Sinn. Kloke Minsken mutten nich so vööl arbeiden – daar sünd se ja to klook för!
Beter, de Namiddag 'n bietje van Ditjes un van Datjes, 'n Stündje slapen, Computerspölen, Musik hören un daarbi dat Allerallernödigste bedenken.
Savends mutt een ja fit wesen: Um negen, kann ok later, klaar, van negen Ühr of an is Treffen in 't „Holtenpoort“. Roodwien, Swartbeer, Tafelfootball … un wat d'r mehr is. Tweemaal de Week kummt 'n Muuskantengruppe, de gahn denn achteran mit 'n Hood rum, 'n bietje Geld intosammeln.
Un düchtig smöökt word daar.
In d' Loop van d' Avend kannst uplest de Theke heel nich mehr sehn …
Ik was daar weer mit Carsten, mien beste Fründ. Ja, 'n heel Riege annern ut uns Jahrgang wassen d'r ok, 'tüürlek ok 'n Bült Wichter, man egenlik satten Carsten un ik de hele Avend binanner to diskereren un to drinken.
Mag wall so tegen Ühr of twee west hebben, ok wat later, well kann 't seggen – do meende Anke, de Weertsfrau, dat 't nu wall good weer un wi beter na Huus hen gungen, mörgen weer ja 'n anner Dag al.
So. Wi gungen.
Daarbi kemen wi an uns Gymnasium vörbi.
„Du, wat meenst – sullten wi nich even in de School rinkieken?“, froog Carsten up de Brügg.
Ik wull nich, aver Carsten puurde un puurde un harr de beste Argumenten, ik kunn tolest nich mehr tegenhollen. „Aver wi hebben ja gaar kien Slötel!“, wull ik de Saak noch ofwennen.
„Och wat, bruken wi nich!“, see Carsten, „daar is en Rost unner 't Fenster van de Mesterskamer löss!“ Un he weer d'r al bi, dat Rost hoogtotillen: „Pack even mit an!“
Gau weren wi in de Keller un noch gauer in 't Lehrerzimmer, in de Mesters hör Ruum. „Kiek, wat daar all in de Postfacken liggt!“ Carsten keek 't all dör. „Hier, bi Rowitz, daar liggt de korrigeerde Test in sien Fack. Even nakieken. Oh, du hest 12 Punkten, dat is good! Un ik? Blot 4, dat is slecht.“
„Smiet de doch weg, eenfack wegsmieten!“
„Un denn?“, froog Carsten?
„Denn is de weg!“, see ik.
„Un hier, bi Doc Meyer!“, reep mien Fründ, „de Upgaven för de Klausur overmörgen!“ „De mutten wi koperen!“, anterde ik, „legg de rut!“
Intüsken harr ik Dörst. „Carsten, ik hebb Dörst!“, see ik.
He is as 'n Trüffelswien. Wenn daar wat to Drinken steiht, waar denn ok, he findt dat. 'n kört Sett blot, un Carsten keem mit 'n Buddel Roodwien, 'n Buddel Genever, 'n Kist Zigarren torügg.
„So, nu word kommodig!“, meende he.
Do gung de Döör open. Daar stunn 'n Minsk in de Döör. 'n Frau, meen ik. 'n Blondine. So best towege weer ik ja nu ok nich mehr. Wreev mi de Ogen.
Se stunn daar immer noch. „Wat maken Ji hier?“, froog se.
„Wat maakst DU hier?“, frogen Carsten un ik to glieker Tied.
„Ik hebb jo sehn, as ik up de Brügg stunn. Jo beiden mit dat Kellerrost. Do doch ik: Dat kickst du di doch maal wat nahder an!“
Nu sach ik 't un begreep dat so mitmaal: Dat weer Wiebke, de Huusmeester sien Dochter.
„Wiebke“, see ik, kummst her? Gah sitten, kriggst ok geern wat to drinken.“
„Mi dücht“, see se, „ji hebben genoog hatt.“
Man denn keem se doch wat dichter bi, de Söte, un leggde hör Arms um mi to.
„Hest du nich all de Slötels van de School?“, froog Carsten.
„Ja, hebb ik.“
„Ik wull geern maal an de Schrievdisk van de Direktor sitten“, see Carsten nu, „dat is, glööv ik, 'n heel wunnerbaar Geföhl!“
„Un ik up dat Sofa in de Direktor sien Kamer!“, wull ik nich achteran stahn.
„Nee“, see Wiebke, „dat geiht nich.“
Gung aver doch!
Un so satt Carsten up de Chefsessel, beduust van sien Joint, un Wiebke un ik weren up de Chef sien Sofa togang.
Mitmaal kraihde de Hahn.
Villicht weer dat ok nich de Hahn, villicht de Klocken van de Kark dichtbi, villicht Wiebkes Handy.
„Wi mutten hier weg! Gau!“
Daar weren wi uns enig.
Wiebke muss ja blot de Gang daal, de wohnt daar ja.
Carsten un ik na dat Kellerlock, dat Rost d'rup un na Huus.
Blot wat mi argert: De Papieren, de hebben wi daar liggen laten. 

Carl-Heinz Dirks

1948 geboren un groot worden un nu weer torügge in Emden. Siet 1992 gifft he tosamen mit H.H. Briese un Johannes Diekhoff (storven) dat plattdüütse Bladd DIESEL rut un ok dat een un anner Book. He is Vörsitter van de Vereen Bevensen-Dagfahrt un Baas van de Schrieverkring Weser-Ems, sitt in de Vörstand van de Warkkoppel Oostfreeske Schrieverslüü, un in de een un anner Jury. Besünner Pläseer hett he an en Regelwark för de plattdüütse Schrievwies. Dor sücht man al: Plattdüüts is sien halv Leven.