28.09.2017

Engeln in Poesie un Biller

Faken al sünd wi jüm in de Mööt kamen. Op’n Karkhoff staht se, an’n Graffsteed, un wiest uns: Dat gifft noch en anner Welt. Keen Woort seggt de Engeln un liekers verstaht wi jüm so goot.

Op de een Siet is en Gedicht afdruckt, op de Gegensiet is en fotografeerten Engel (af un an ok mal twee) to sehn. Starven, Dood, Afscheed, sik besinnen, dor fehlt een, Roh un Freden, wat kümmt achterna un jümmers wedder dat ewige „Woso“ – dat sünd de Taktgevers för Jutta Oltmanns ehr Lyrik. Mit ehr oostfreesch Platt schafft se dat, all de ünnerscheedlichen Geföhlswelten poetisch intofangen.

Mit ehren Engel-Zyklus hett sik Jutta Oltmanns in de eerste Reeg vun de plattdüütsche Lyrik rinschreven. 2016 hett se för de Texten den Freudenthal-Pries kregen. Op Hooch hett de Fro vun goot 50 Johr al söven historische Romanen schreven, man se seggt sülvst, Platt is ehr Hartensspraak. Un mit de kann se in heel vele Toonlagen ümgahn.

De „Wachters ut Steen“ hett Jutta Oltmanns op knapp 50 Karkhööv in Oostfreesland funnen. Se hett jüm aflicht un de Gedichten an de Siet stellt. In düsse Biller kann een sik rinkieken un sien Gedanken lopen laten. Dat se nich jümmers na dat henloopt, wat in dat Gedicht steiht, is man goot.

Jutta Oltmanns: Wachters tüsken de Welten. Gedichten un Gedachten mank Hemel un Eer. Quickborn-Verlag : Hamburg 2017, 120 S.

ISBN 978-3-87651-443-7