15.05.2017

Billerwelten

Heinrich Schürmann siene Lyrik is in de plattdüütsche Literatur eenmalig. He hett vun verscheden Kanten utprobeert, wat „grafische Lyrik“ heet. Text un Bild: Klang un Bedüden, Klöör un Formen, he hett Spraakbiller un Billerspraken in Collagen un Montagen to’n Beleevnis maakt.

Klassisch sien woto un worüm. Man ok all de annern Warkstücken versammelt düt Book.

Arnold Maxwill wiest uns dat Wark so as dat bi Schürmann wussen is. Stapp för Stapp. Dat deit he vörsichtig un mit groten Sachverstand. In 15 Stremels wiest he uns, woans dat to dat Tosamenspeel vun Grafik un Text, vun Typografie un Kompositschoon, vun Bookstaven, Schrift un Biller kamen is. Dat allens is klook vertellt – man to’n Glück kriegt wi de grafische Poesie ok to sehn.

En Glücksfall weer Heinrich Schürmann för de plattdüütsche Literatur (woso hett de Mann egentlich nie een vun de groten plattdüütschen Priesen kregen?). En Glücksfall is aver ok Arnold Maxwill. Wat düsse Künstler – de Mann is goot 30 Johr oolt – schrifft, dat passt nipp un nau op Heinrich Schürmann: Jümmers op’n Punkt – un dorbi asig verspeelt.

Arnold Maxwill: Bilder, Schriftbilder, Sprachspiele. Heinrich Schürmann. Bielefeld : Aisthesis Verlag 2017, 155 S. ISBN 987-3-8498-1212-6